در عصر یک روز گرم بهاری...
که بعدن شاید ۶و۷ سال دیگه بیام بخونمش و بخندم و شاد شم
که عادت دارم واسه ی بازیگر کارگردان روزنامه نگار مورد علاقه م مسیجای خوشایند بدم
و بعد مشتاقانه بشینم منتظر جوابشون...
با اینکه خب معمولا جواب نمیدن...معمولا که بهتره بگم هیچ وقت جواب نمیدن و طبیعی هم هست
اما وای این چه حس خوشایند بچه گونه ایه...
واسه بازیگر تیاتر مورد علاقه م نوشتم که کاش بعضی تیاترهاش اروپا هم اجرا داشت...
و الان نشستم منتظر جواب ندادانش ... :-)))
پ.ن: من کی قراره بزرگ شم ؟ کی دیگه؟ دیگه قراره از این پیرتر بشم؟
برچسب:
نویسنده: نرگس حسنی