1421

داشتم مصاحبه ی عادل فردوسی پور رو میدیدم

از این میگفت که چقدر همیشه کار میکنه و کلا مشغوله

از روزنامه خوندنش و ترجمه کردن و درس دادن و درس خوندن...

چقدر آدمایی که فعالن و حرفه ای رو تحسین میکنم

و البته با اشتیاق و ذوق کار میکنه نه فقط واسه اینکه از سر خودشون باز کنن

اصلا آدمی که با اشتیاق کارشو انجام نده که موفق نمیشه

دوباره این فکر اومد سراغم که من حرفه ای نشدم توی هیچی...

خب طبیعی هم هست

من وقت زیاد تلف میکنم و هر کاری رو یه جوری انجام میدم که انگار مجبورم پس میخوام زود از سرم بازش کنم

یه مدت بود که از این فکر اومده بودم بیرون و در کمال آرامش به معمولی بودن رضایت داده بودم

الان باز اومده سراغم از بس که فکر و ذکرم این مدت خرید از گوچی و پرادا و آرایشگاه و ماساژ بوده و

نوشتن مقاله م عقب افتاده و ترم جدید داره شروع میشه و من فکر میکنم این ترم گند میزنم ...

ولی بازم نمیدونم...اصلا شایدم بد نباشه...آدم باید ببینه از جون این زندگی چی میخوای

میخواد با تمام وجود زندگی کنه یا نه

به یه زندگی معمولی آروم رضایت بده