نه واسه شوآف،نه واسه لایک،نه واسه چزوندن اونایی که ندارن و نمیتونن،نه واسه ثابت کردن به عده ای که چقدر من خفنم...
کاش بچه هامون یاد بگیرن هر کار میکنن واسه خودشون بکنن...بی سر و صدا...
زندگی کنن خوب هم زندگی کنن اما تو بوق و کرنا نکنن که آی مردم جمع شین اینجا ببینین چقدر من بی عیبم و زندگیم پرفکت و لوکس
اصلا لوکس زندگی کنن ولی نزارن بقیه بفهمن،واسه شادی روح و روان خودشون لوکس زندگی کنن
عشق و حال کنن شادی کنن ولی نه نمایشی
کتاب بخونن و فرهیخته باشن و روشنفکر ولی سکوت کنن و زور نزنن این فرهیخته بودن رو به همه ثابت کنن...
ما که یاد نگرفتیم و شدیم یه نسل سرار ادا و نمایش کاش بچه هامون یاد بگیرن.
پ.ن: بعضی وقتا فکر میکنم نشدنیه.شاید انسان کلا به دیده شدن نیاز داره.
برچسب:
نویسنده: نرگس حسنی