1388

من هیچ وقت کار جدی تمام وقت نداشتم اما از بچه گی کار کردن و شاغل بودن رو دوست داشتم

علاوه بر اینکه به خاطر زحمت و استرسی که متحمل میشی پاداش (حقوق) میگیری

تمام جون کندن و  زحمتت خلاصه میشه به همون ساعاتی که سر کاری

یعنی وقتی میای خونه دیگه مال خودتی،آخر هفته مال خودتی،

مرخصی میری بدون استرس درس های نخونده و امتحانای باقی مونده

گفتم امتحان...آخ از امتحان...همین که دیگه امتحان نمیدی...حتی فکر کردن بهش حالمو همیشه خوب کرده

آدمی که استقلال مالی داره یعنی آدمه! یعنی به هیچ کس و هیچ چیز به هیچ دلیلی وابسته نیست

بقیه هم بیشتر جدیش میگیرن و میپذیرن که وارد دنیای آدم بزرگا شده

دیگه نهایت سوالی که ازش میپرسن این نیست که امتحانات تموم شد؟ نمره هات خوبن ؟

در واقع باید درسم تا این سن تموم شده بود اما به دلیل شرایط زندگی نشد 

الان هرکیو میبینم درسش تموم شده برام یه ادم عجیبه همینطور که نگاهش میکنم میگم وای چه حسی داره

اصلا چطور میشه؟ یعنی منم یه روز در جایگاه این آدم خوشبخت قرار میگیرم ؟! :-)

با همه ی این حرفا میدونم که زندگی هیچ وقت این شکلی نیست و مرغ همسایه همیشه غازه

اما خب فشار امتحان آدم رو به چه خیالپردازیهایی وادار میکنه...

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم بهمن ۱۳۹۶ساعت 9:10 PM  توسط مترک فی الارض  |