1299

هيچ آدمي رو نديدم كه مطممئن مطمئن باشه تو زندگيش

همه انگار در هاله اي از شك و ابهام زندگي ميكنن

برم؟ نرم ؟ بخورم ؟ نخورم؟ بشينم؟ پاشم؟ اينو بخونم ؟ اونو پاره كنم؟ اينو نجات بدم ؟ اونو دار بزنم ؟ و قص علي الهذه

اما با اين حال شرايط ايده آل مورد علاقه م رسيدن به همچين درجه اي از اطمينان و خودباوريه كه

بدون فكر كردن چند باره و چند باره و حساب كتاب كردناي وسواس گونه

فقط انجام بدي! يعني از صبح كه پا ميشي تمام انرژيت صرف كار عملي شه نه خستگي ذهني

پ.ن: البته شايد هم همين شك كردناست كه باعث بقامون ميشه

+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 5:46 PM توسط مترک فی الارض |