Tombriddles
من اينجام...اين تن اينجاست...تو همين شهر
همين الان تو همين كافه ي دنج دانشگاه با موهاش بازي ميكنه و پسرا رو ديد ميزنه
روحم نيست ولي
داره تو تجريش راه ميره...داره تو اتوباناي تهران تو شب هاي قشنگ تهران تو ماشين آهنگ گوش ميده و به عشقاي از دست رفته اي فكر ميكنه كه نهايت دو تا خيابون فاصله دارن
روح من هنوز سه شنبه ها با مينا ميره سينما ملت...بليط نصف قيمت دو تا فيلم پشت هم بدون خوراكي و اينكه يه كلمه حرف بزنيم باهم
روح من با الهام شباي زمستون ميره تكيه اول بازار تجريش جيگر ميخوره با دوغ
روح من دست محمد رو سفت گرفته و از كوچه هاي پشت امام زاده صالح ميره سمت خونه ي اونا كه ماشينشو ورداره بريم الكي بچرخيم تو خيابون و هي بترسيم گشت نگيرمون و فرداش هم البته سر مسائل هميشگي قهر كنيم به چه شدت
روح من ميره هنوز پيش مينو جون جردن فال قهوه ميگيره
روح من هنوز تو اون آموزشگاه داره آلماني ياد ميگيره در حالي كه اون آموزشگاه ديگه وجود نداره...
ساكنين جديدش حتما بعضي وقتا با روح يه دختر سرگردون تو اون كلاسا و پيش پيانو و دم در اتاق مدير روبه رو ميشن ولي ازش نميترسن
روح آزار رسوني نيست فقط با يه غم خوشايند تو چشماش وايساده يه گوشه و گذشته رو مرور ميكنه
روح من صداي اذان مؤذن زاده رو هنوز ميشنوه تو خيابونا
روح من دم عيد گل نرگس ميخره از سر پل ميبره خونه و چند ماه نگهش ميداره
جسم من عيدا اينجا يه ذره هنوز ذوق داره و سفره هفت سين رو ميچينه اما عين دويدن يا لمس كردن تو خواب ميمونه همون قدر سراب مانند
طول ميكشه واسه آدمي مثل من،با اين همه احساسات شكل نگرفته،تا جسم و روحم به توافق برسن و دوباره برن زير يه سقف
پ.ن:جسمم چقد جيش داره حال نداره بره دشوري :)
همين الان تو همين كافه ي دنج دانشگاه با موهاش بازي ميكنه و پسرا رو ديد ميزنه
روحم نيست ولي
داره تو تجريش راه ميره...داره تو اتوباناي تهران تو شب هاي قشنگ تهران تو ماشين آهنگ گوش ميده و به عشقاي از دست رفته اي فكر ميكنه كه نهايت دو تا خيابون فاصله دارن
روح من هنوز سه شنبه ها با مينا ميره سينما ملت...بليط نصف قيمت دو تا فيلم پشت هم بدون خوراكي و اينكه يه كلمه حرف بزنيم باهم
روح من با الهام شباي زمستون ميره تكيه اول بازار تجريش جيگر ميخوره با دوغ
روح من دست محمد رو سفت گرفته و از كوچه هاي پشت امام زاده صالح ميره سمت خونه ي اونا كه ماشينشو ورداره بريم الكي بچرخيم تو خيابون و هي بترسيم گشت نگيرمون و فرداش هم البته سر مسائل هميشگي قهر كنيم به چه شدت
روح من ميره هنوز پيش مينو جون جردن فال قهوه ميگيره
روح من هنوز تو اون آموزشگاه داره آلماني ياد ميگيره در حالي كه اون آموزشگاه ديگه وجود نداره...
ساكنين جديدش حتما بعضي وقتا با روح يه دختر سرگردون تو اون كلاسا و پيش پيانو و دم در اتاق مدير روبه رو ميشن ولي ازش نميترسن
روح آزار رسوني نيست فقط با يه غم خوشايند تو چشماش وايساده يه گوشه و گذشته رو مرور ميكنه
روح من صداي اذان مؤذن زاده رو هنوز ميشنوه تو خيابونا
روح من دم عيد گل نرگس ميخره از سر پل ميبره خونه و چند ماه نگهش ميداره
جسم من عيدا اينجا يه ذره هنوز ذوق داره و سفره هفت سين رو ميچينه اما عين دويدن يا لمس كردن تو خواب ميمونه همون قدر سراب مانند
طول ميكشه واسه آدمي مثل من،با اين همه احساسات شكل نگرفته،تا جسم و روحم به توافق برسن و دوباره برن زير يه سقف
پ.ن:جسمم چقد جيش داره حال نداره بره دشوري :)
برچسب: 1266,12665 garden grove blvd,12665 village lane,12660 riverside dr,12660 ashford point dr,1266 9th ave,12660 uhr lane,12660 stafford rd,12667 alcosta blvd,12660 riverside drive,
نویسنده: نرگس حسنی